Medailles ont niet in een vacuüm geboren. Goud op de Olympische Spelen, een overwinning in de Champions League of de wereldtitel in schaak — dat is niet alleen zweet en talent van de atleet. Het is ook geld. Economie van het land, investeringen in infrastructuur, salarissen van trainers, wetenschap. We bespreken waarom rijke landen vaker winnen en wat arme landen kunnen doen.

Geld beslist alles (bijna alles)

Topsport is een kostbare hobby. Een stadion bouwen, apparatuur kopen, de arbeid van artsen, analisten en uitrusting betalen — miljoenen. China, de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk besteden miljarden aan sport. Resultaat: de eerste plaatsen in de medailleklassementen. Arme landen (bijvoorbeeld de meeste Afrikaanse landen) kunnen zich alleen lichte atletiek en voetbal veroorloven, waar geen dure infrastructuur nodig is.

Investeringen in jeugdsport

Hoe rijker een land is, hoe meer gratis sportclubs en sportscholen met zwembaden en ijsbanen. In Noorwegen kan bijna elk kind gratis skiën. In Rusland is er een groot verschil tussen Moskou en het platteland. Besparing op jeugdsport vandaag betekent het ontbreken van sterren morgen.

Salarissen van trainers en wetenschap

Een goede trainer is duur. In een arm land vertrekt hij naar het buitenland. In een rijk land heeft hij toegang tot biomechanische laboratoria, psychologen en dietisten. Duitse voetbalclubs besteden miljoenen euro's aan data-analyse (Big Data). Voetbalclubs uit Moldavië kunnen zich dit niet veroorloven. Het resultaat op het veld is een direct gevolg van de financiën.

Sponsoring en uittocht van talent

Als de economie van een land slecht is, vertrekt een talentvolle atleet naar een land waar hij wordt betaald. Honderden Afrikaanse lopers lopen voor Qatar en Bahrein. Braziliaanse voetballers verhuizen naar Europa op 16-jarige leeftijd. Het land verliest potentiële medailles.

Uitzonderingen op de regel

Cuba (boksen, lichte atletiek), Kenia (lopen), Jamaica (sprint) bewijzen dat je kunt winnen zonder een groot BNP, met gerichte investeringen en culturele tradities. Maar dat zijn uitzonderingen. Over het algemeen is de afhankelijkheid direct: economische groei leidt tot een groei van sportieve prestaties met een achterstand van 5-10 jaar.

Permanent link to this publication: