Normaal gesproken praten we over een identiteitscrisis in relatie tot pubers. Maar al op 10 jaar stellen kinderen belangrijke vragen: 'Wie ben ik?', 'Waar sta ik in de klas?', 'Ben ik cool of een loser?'. Dit is een prepuberale crisis, gerelateerd aan de scheiding van ouders en het betreden van de wereld van leeftijdsgenoten. We bespreken de symptomen en de manieren om hulp te bieden.

Waarom ontstaan er twijfels?

Op 10 jaar wordt de wereld van het kind groter. Er verschijnen idolen van TikTok, autoriteiten uit de klas. Het kind vergelijkt zichzelf met anderen: 'Ik heb geen iPhone, dus ik ben arm', 'Ik kan niet voetballen, dus ik ben zwak'. Ook komen er fysiologische veranderingen (het begin van de puberteit): sommigen zijn al groot, anderen nog klein.

Symptomen van een identiteitscrisis

Het kind probeert verschillende rollen uit: vandaag een goth, morgen een sporter. Hij wisselt vaak van hobby's, vrienden, kledingstijl. Hij is bang om eruit te zien als een clown, past zich aan het meesteal (bijvoorbeeld, luistert dezelfde muziek als iedereen). Hij is stilletjes aan zijn ouders schaamtevol bij vrienden en reageert heftig op kritiek. Hij kan over zichzelf liegen (een rijke biografie bedenken).

Wat kunnen ouders doen

Niet zijn interesses uitlachen, zelfs als 'dat voorbijgaat'. Zijn 'experimenten' uitbreiden: hem meenemen naar verschillende cursussen, toestaan dat hij nieuwe dingen probeert. Hem ondersteunen wanneer hij zich uitlaat, maar niet ontmaskeren. Geen etiketten op hem plakken: 'Je bent hier een humanist', 'Altijd ben je een nerd'. Vertel over je eigen kindertijd twijfels.

Belangrijk: een identiteitscrisis op 10 jaar is normaal. Als deze zich uitstrekt tot 12 jaar en gepaard gaat met depressie, is het verstandig om een psycholoog te raadplegen.

Permanent link to this publication: