De kern van Solovjov's begrip van Kerstmis is zijn christologie, het leer over Christus als Godsgeslachtig. De verrealisering van God in het kind Jezus is voor de filosoof geen toevallig wonder, maar een logische en metaphysische noodzaak.
Overwinning van de scheiding: Volgens Solovjov bevindt de wereld zich in een staat van "algemene versplintering", afzondering van God, van elkaar en van hun ideale essentie. De oorzaak is de zondeval, die hij niet alleen als morele, maar ook als metaphysische ramp begreep, een verbreking van de verbinding tussen de Schepper en de schepping. Kerstmis is het begin van de genezing van deze scheiding. God stuurt geen profeet, maar treedt zelf binnen de weefsel van het scheppingsbestaan, verbinding in één persoon (hypostase) van twee natuurlijke: goddelijke en menselijke.
Grondslag voor Al-eenheid: De verrealiseerde Christus wordt het levende middelpunt van Al-eenheid — die harmonieuze verbinding van alles met alles in God, naar de gedachte van Solovjov, waar naar streeft de wereld. In Christus is al het potentieel hersteld van de eenheid van de mens met God, en dus is de richting voor het herstel van de eenheid van het hele menselijkheid en het hele kosmos vastgesteld. Kerstmis is de "geboorte" van de mogelijkheid van dit herstel.
Interessante feiten: Solovjov legde een parallel tussen Kerstmis en antieke mysteries, waarin hij een vage voorspelling van de toekomstige Verkondiging zag. Echter, in tegenstelling tot de heidense mythen over goden die menselijke gedaanten aannemen, vindt hij in het christendom een uniek gebeurtenis: de verrealisering — het aannemen van niet alleen het beeld, maar de hele volheid van de menselijke natuur, inclusief haar kwetsbaarheid en doodzaamheid, met het doel van haar genezing en verheiliging.
Een speciale toon aan het begrip van Kerstmis bij Solovjov geeft zijn leer over Sophia, de Eeuwige Wijsheid van God. Sophia is de ziel van de wereld, het ideale menselijkheid, de eeuwige vrouwelijkheid, de tussenpersoon tussen God en de schepping. In zijn vroege poëzie "Drie ontmoetingen" en in filosofische werken beschreef Solovjov mystische visioenen van Sophia.
In deze context kan Kerstmis worden beschouwd als het actuele verbinden van het Logos ( Tweede Persoon van de Drievoudige) met Sophia in historische realiteit. Christus wordt geboren van Maria, die, naar het oordeel van Solovjov, het hoogste persoonlijke verschijning van Sophia in het menselijkheid is. Op deze manier vindt in Bethlehem de ontmoeting en de verbinding plaats van het hemelse en aardse, het goddelijke Logos en de sofiatische basis van de wereld, wat haar toekomstige volledige verlichting en redding mogelijk maakt.
Heiliging van de materie: Het feit dat God wordt geboren als een kind in een stall, heiligt de materiële, lichamelijke wereld. Dit is een uitdaging voor alle spiritualistische en gnostische leerstukken die de lichaam verachten. Voor Solovjov, die streefde naar de "verheiliging van de materie", was Kerstmis een bewijs dat de materiële wereld kan en moet worden een vaas voor de heilige genade.
Impuls tot actief goed: De geboorte van de Verlosser is een oproep aan de mens niet tot passieve wachting, maar tot actieve samenwerking (synergie) met God in het werk van de redding van de wereld. Als God mens werd, dan is de taak van de mens om "god door genade" te worden, deelnemend aan het werk van Christus. Dit betekent de strijd tegen maatschappelijk kwaad, onrecht, het werk aan de transformatie van maatschappelijke relaties op christelijke beginselen. In zijn essay "Over de val van het middeleeuwse wereldbeeld" verbandt Solovjov het kerstgebeurtenis direct met het idee van vooruitgang en historische activiteit van christenen.
Voorbeeld uit Solovjov's publicistiek: In zijn beroemde reeks artikelen "Het nationale vraagstuk in Rusland" en in het boek "Verdediging van het goed" ontwikkelt de filosoof het idee dat de ware christelijke vooruitgang bestaat in de verrealisering van de evangeliën in de maatschappelijke leven. Kerstmis, als het begin van deze verrealisering, wordt het startpunt voor het evalueren van de geschiedenis: hoeveel het mensheid in zijn sociale vormen heeft kunnen verrealiseren van die geest van liefde en eenheid die de Goddelijke Kind heeft laten zien.
Solovjov, polemiserend met rationalisme en met een beperkte kerkelijke formalisme, zag Kerstmis als een antithese tegen afgeleide ideeën. Voor hem is de waarheid niet een abstracte theorie, maar een levende persoon — Christus. Kerstmis is een verschijning van de waarheid niet in de vorm van een systeem van begrippen, maar in de vorm van een concreet, levend, lijden en liefhebbend Wezen. Daarom is het ware christendom voor Solovjov de religie van de Godsgeslachtig, niet de religie van afgeleide dogmaten of morele regels. Dit is zijn polemiek en met het tolstojisme (met zijn abstracte ethiek) en met het staatskerk van zijn tijd.
Ontologisch — werd de kloof tussen de Schepper en de schepping overwonnen, werd de basis voor Al-eenheid gelegd.
Historiosofisch — begon een nieuwe era van het Godsgeslachtig, werd de richting voor het godsgeslachtige vooruitgang vastgesteld.
Ethisch — werd een impuls gegeven tot de heiliging van het hele menselijke leven, inclusief de sociale sfeer, door actief goed te doen.
Kerstmis bij Solovjov is niet een knus gezinsfeest, maar een bedreigend en vreugdevol begin van de werelddrama van redding, waarin elke mens wordt opgeroepen tot medeplichtigheid. Het markeert de overwinning van de concrete, levende liefde over de dood en de versplintering van de wereld, en tegelijkertijd is het de grootste dogma van het geloof en een praktische programma voor christelijke actie in de geschiedenis.
New publications: |
Popular with readers: |
News from other countries: |
 |
Editorial Contacts |
About · News · For Advertisers |
 Digital Library of Belgium ® All rights reserved.
2024-2026, ELIB.BE is a part of Libmonster, international library network (open map) Preserving Belgium's heritage |
|
US-Great Britain
Sweden
Serbia
Russia
Belarus
Ukraine
Kazakhstan
Moldova
Tajikistan
Estonia
Russia-2
Belarus-2
