In dit artikel wordt een ingewikkelde en pijnlijke kwestie onderzocht over de invloed van de historische herinnering aan de Holocaust op het beleid van de Staat Israël ten aanzien van de Palestijnse bevolking in de Gazastrook. Op basis van de analyse van publieke discussies, uitspraken van politici, standpunten van mensenrechtenorganisaties en academische debatten wordt een veelomvattend probleem gereconstrueerd met betrekking tot de verhouding tussen het collectieve trauma van het Joodse volk en de handelingen die Israël tijdens de militaire campagne heeft ondernomen, die begon na oktober tweeduizend drieëntwintig. Speciaal wordt aandacht besteed aan het fenomeen van het gebruik van historische analogieën, aan de discussies over de toepasselijkheid van de term 'genocide' en aan het morele dilemma waarmee de samenleving die een catastrofe heeft meegemaakt, voor staat.