Douane geeft toestemming (oorspronkelijke titel - Rien à déclarer) is een Franse komedie uit 2010 die vanaf de eerste minuten de kijker meesleurt met zijn absurditeit en hem aan het lachen brengt tot aan de keel. Dit is niet alleen een film over de grens, maar een verhaal over hoe twee buren, die elkaar niet kunnen uitstaan, gedwongen worden samen te blijven vanwege een Europees decreet.

Wat is de inhoud van de film

De actie speelt zich af aan de Franse-Belgische grens in het einde van 1992[citation:4][citation:6]. De hoofdrolspeler is de Belgische douaneofficier Ruben Vandervelde (Benoît Poelvoorde). Hij haat de Fransen met een ziekheid. Niet alleen niet houden van, maar letterlijk verslaafd aan zijn francofobie[citation:1][citation:8]. Hij controleert met uitzonderlijke inzet auto's met Franse kentekens, creëert kilometers lange files en 's nachts verplaatst hij de grenspalen diep in Frans grondgebied om België te vergroten[citation:4].

Zijn collega-fransman aan de andere kant van de grens is Mathias Ducatel (Dany Boon). In tegenstelling tot Ruben is hij kalm en vriendelijk. Er is echter één probleem: Mathias heeft al een jaar in het geheim dateert met de jongere zus van Ruben, Louise, en hij is van plan haar te vragen. In deze situatie is het onmogelijk om contact op te nemen met de toekomstige schoonzoon - een onmogelijke opdracht.

En dan komt de politiek erbij. In 1993 sluiten de landen van de Europese Unie het Schengen-akkoord, dat het paspoortcontrole aan de grenzen afschaft[citation:4][citation:6]. De vaste douaneposten worden opgeheven en in hun plaats worden mobile gezamenlijke Belgisch-Franse bataljons gevormd. Ruben en Mathias zijn gedwongen partners te worden en de grens te patrouilleren in één auto[citation:1][citation:5]. Ze moeten de grensregio door en door verkennen, deelnemen aan twijfelachtige operaties om smokkelaars te vangen en tegelijkertijd te ontdekken wie van hen de grotere nationalist is.

Wie heeft de film geregisseerd en wie speelde in de film

De film is geregisseerd door Dany Boon, een beroemde Franse komiek, auteur van de superpopulaire komedie 'Boboschater' (2008)[citation:3][citation:4]. Hij schreef het script samen met zijn vrouw Yael Boon[citation:4]. Dit is hun tweede gezamenlijke project en ze zijn op dezelfde weg gegaan: ze hebben opnieuw een scherp sociaal conflict genomen en het omgetoverd tot een komedie van situatie.

De hoofdrol van de Belgische francofob Benoît Poelvoorde werd zo levendig gespeeld dat het script speciaal voor hem geschreven werd[citation:6][citation:10]. Zijn personage is een karikatuurlijke nationalist die elk klein detail omzet in een excuus om de overmacht van zijn natie te demonstreren. Dany Boon speelde een charmante Fransman die met een sindsdienlijke glimlach naar zijn Belgische buurman kijkt[citation:9].

Een interessante feiten: de opnames vonden plaats op een echt Belgisch-Frans grenspost en voor het eerst in de geschiedenis van de cinematografie werd een persconferentie voor de film georganiseerd nog voor de opnames begonnen - de verwachtingen van het publiek waren erg groot[citation:1]. Het budget van de film was 22 miljoen euro - het dubbele van het vorige film van Boon[citation:1].

Wat kun je verwachten van het kijken

De humor in de film is gebaseerd op typisch Frans zelfspot en het belachelijk maken van buren. De Belgen worden in deze komedie getoond als achterlijke provinciërs die hun land vereren en alles Frans met argwaan benaderen[citation:3]. De Fransen worden voorgesteld als altijd ontevreden en zichzelf beter vinden[citation:7]. De film is vol van groteske scènes: bijvoorbeeld, Ruben bewijst met alle ernst dat Belgische wafels geen voedsel zijn, maar een symbool van nationale trots.

Paralleel met de komische lijn ontwikkelt zich een romantische. De relatie tussen Mathias en Louise blijft geheim voor Ruben, en wanneer de waarheid wordt onthuld, escaleert de situatie tot het uiterste[citation:1][citation:9].

En natuurlijk de detectivecomponent: er opereren in de grensregio bende drugssmokkelaars die een grote partij goederen proberen over te brengen. Ruben en Mathias worden per ongeluk betrokken bij een operatie om hen te vangen[citation:2][citation:6].

De centrale boodschap van de film

Het leitmotief van de komedie is 'de grens binnenin elke mens'. Gedurende de film beginnen Ruben en Mathias zich langzaam aan te trekken tot elkaar, ontdekken ze dat hun vooroordelen slechts stereotypen waren, die door de samenleving en het gezin werden opgelegd[citation:6][citation:7]. Zoals een van de personages zegt, 'de hele wereld voor alle mensen'[citation:6]. De ironie is dat Ruben, die zijn zoon leert om de Fransen te haten, uiteindelijk dit principe zelf overtreedt[citation:6].

Hoewel de komedie minder populair is dan 'Boboschater', is het een warme, hartverwarmende en vooral erg grappige film[citation:3][citation:9]. Het is een uitstekende keuze voor een avond waarop je wilt ontspannen van serieuze drama's en gewoon van het leven te genieten.

Permanent link to this publication: