Het effect van zoutwater op gouden schatten van gezonken schepen is een fascinerende geschiedenis, waarin zowel mythen als de harde wetenschappelijke realiteit hun plek hebben.

Kortom: het goud zelf lijdt bijna geen schade onder invloed van zoutwater, maar alles wat eromheen is, wordt radicaal afgebroken.

Laten we dit verder uitwerken.

1. Goud: "De koning" die zich geen zorgen maakt om water

Goud is een edelmetaal. Dit is een wetenschappelijke term die betekent dat het zeer inert is en niet reageert met de meeste chemische elementen.

• Solebestendigheid: Natriumchloride (zout) en opgelost zuurstof in water hebben geen corrosieve invloed op goud. Er gebeurt niets wat we "roest" of "oxidatie" noemen.

• Uiterlijk: Een gouden munt of een bar, die 300 jaar op de bodem van de oceaan heeft gelegen, zal er bijna zo uit zien als op de dag van het schipbreuk. Het is voldoende om ze met zuivere water te wassen, en ze zullen hun oorspronkelijke glans herwinnen. Dit is de reden waarom goud het symbool van eeuwige waarde is gebleven.

2. Wat gebeurt er met de "schatten"? Hoofd bedreigingen

Het probleem ligt niet bij het goud zelf, maar bij zijn "buren" en de opslagomstandigheden.

Bedreiging nr. 1: Elektrolytische corrosie (Galvanische paar)

Dit is de grootste en meest interessante bedreiging. Wanneer verschillende metalen in contact komen in een elektrolyt (en zee water is een uitstekende elektrolyt), ontstaat er een elektrische stroom tussen hen.

• How it works: De "actievere" metaal (anode) begint af te breken, offerend zichzelf op om het "edelere" metaal (kathode) te beschermen.

• Example: Als een gouden munt lag in een ijzeren kluis of naast zilveren munten en koperen kanonnen, vormt zich een galvanische paar. Ijzer en koper zullen actief roesten, terwijl het goud onbeschadigd blijft. Maar als gevolg hiervan kunnen gouden voorwerpen letterlijk "verbranden" in een laag van gesmolten roest en mineralen aan hun buren. Hun verwijdering wordt een complexe archeologische taak.

Bedreiging nr. 2: Concretievorming

Dit is een natuurlijke "sarkofag" die zich vormt rond voorwerpen op de bodem van de zee.

• Proces: Opgeloste zouten in water (vooral calciumcarbonaat) en oxiden van metalen (van roestend ijzer) zetten zich geleidelijk af op elke harde oppervlak. Na verloop van tijd smelten ze samen in een monolithische, steenachtige blok — een concretie.

• Resultaat: Gouden munten en sieraden kunnen volledig worden ingesloten in een dergelijke meertonnige klont. Om aan het schat te komen, moet je deze klont zorgvuldig kapot maken.

Bedreiging nr. 3: Mechanische invloed en biologische factoren

• Stromingen en zand: Het constante beweging van water en het abrasieve effect van zand kunnen fysisch slijten en beschadigen fijnere voorwerpen (bijvoorbeeld gouden kettingen), hoewel het metaal zelf niet wordt vernietigd.

• Levende organismen: Hoewel goud niet eetbaar is, kunnen organismen zoals koralen, sponzen en mosselen zich hechten aan de oppervlak van goud, het te bedekken met een laag levend weefsel en kalkafzettingen.

3. Wat met andere schatten?

Hier zijn de gevolgen het meest katastrofaal:

• Silver: Wordt donker en onderhevig aan chloorcorrosie, bedekt met een dikke laag zwart of paarsachtig chloorzilver. Munten worden vaak gesmolten in monolithische klonten.

• Iron and steel: (Cannons, anchors, ship hull). Ze worden bijna volledig vernietigd, achterlatend alleen "ashes" van roest en concreties die hun vorm herhalen.

• Edelstenen: (Emeralds, rubies, diamonds). Ze zijn over het algemeen chemisch bestand, maar organische materialen zoals perlen en koralen worden volledig vernietigd.

Conclusie in de vorm van een tabel:

Conclusie: Legenden over schatkisten met glanzend goud, die op de bodem van de zee worden geopend, zijn een mythe. De realiteit is dat goud eeuwenlang in een bijna perfecte staat overleeft, maar zijn "verlossing uit zijn steenachtige gevangenschap" is een titaniëke inspanning van archeologen en restauratoren, die jarenlang worstelen met de gevolgen van elektrolytische corrosie en concreties om het onsterfelijke metaal vrij te maken.

Permanent link to this publication: