Vroeg ochtend. Je opent het raam in de slaapkamer. En in plaats van het gebruikelijke geluid van auto's — een tsjilpen. Scherp, klankend. Dit zingt een mees op een oude wilg. Of een sijzerdaal op het dak. Het zingen van vogels in de stad is geen toeval, het is een klein wonder van overleving. Vliegende wezens hebben zich aangepast aan asfalt, uitlaatgassen en menigten mensen. Ze zingen harder, hoger, sneller dan hun bosgenoten. En in dit zingen — onze hoop dat de natuur zich niet heeft overgegeven.

Welke vogels zingen in de stad

De stadsorkest is diverser dan men denkt. Er zijn vast solisten. De eerste is een grote sijzerdaal. Zijn zang — "tsi-tsi-fi, tsi-tsi-fi" — klinkt van het begin van de lente tot midden in de zomer. De sijzerdaal is dapper, hij wordt niet bang van mensen. Tweede is de zangvogel. Zijn klankende tsjilpen met het kenmerkende "tsjir-tsjir-tsjir" is herkenbaar in elke park. Derde is de zwarte mees. Hij zingt op het ochtendgloren en avondgloren, zijn stem zuiver, verdrietig, als een fluit. Vierde is de mees. Hij zingt niet zoveel, maar imiteert: hij kan een signaal van een autoklok of een telefoonklokje in zijn zang opnemen.

In grote parken en bosparken kun je de zang van de zangvogel (ja, in Moskou, in Zilveren Bor, zingen de zangvogels akkoorden!), de ijsvogel (een fluit van de hoogste klasse), de zonsopgang (zacht, stil, een zuchtend geluid) horen. In woonwijken hoor je meestal huismussen (het gejank als een knars), zangvogels, groene vinken. En in industriegebieden — stadsmezen, die niet zingen, maar fluiten en piepen in de lucht.

Hoe verandert de stad het zingen van vogels

De stad is lawaaiig. Auto's, bouw, airconditioning, metro. De geluidsniveaus in het centrum van de metropool bereiken 70-80 decibels, terwijl in het bos 20-30. Vogels moeten concurreren. Onderzoek toont aan: stedelijke vogels zingen op hogere frequenties dan bosvogels. Omdat lage frequenties in het lawaai verdwalen. De zangvogel in Berlijn zingt een octaaf hoger dan de zangvogel in het Brandenburger Woud.

Tweede verandering is de snelheid. Stedelijke vogels verkorten de intervallen tussen noten en zingen snellere trills. Zo breekt de zang beter door het geluid. Derde is de tijd. In de stad beginnen vogels eerder te zingen, soms om 3 uur 's ochtends, om de ochtendspits te overstemmen. Vierde is de kracht. Ja, ze schreeuwen letterlijk. De zangvogel in de stad zingt 10-15 decibels harder dan in het bos.

Maar er is een prijs voor. Hoge frequenties verdampen sneller in de lucht, en na 50 meter is de zang niet meer hoorbaar. Dus de stedelijke vogel zingt voor het nabije kring, niet voor het verre aantrekken van een vrouwtje. Dit verandert het bruidegomgedrag.

Waarom zingen vogels in de stad eigenlijk

Dezelfde redenen als in het bos. Territorium definiëren: "dit is mijn gebied, ga weg". Aantrekken van een vrouwtje: "ik ben sterk, gezond, kan zingen". Waarschuwing voor gevaar: speciale waarschuwingssignalen. Het trainen van kuikens. En gewoon voor plezier (ja, ornithologen sluiten niet uit dat vogels zingen als ze zich goed voelen).

In de stad komt een factor bij: concurrentie om nestplekken. Een hol in een boom, een dakrand, een niche in een muur — alles is waardevol. Hoe harder en complexer de zang, hoe grotere kans dat een zwakke concurrent wegvlucht. Daarom zingen stedelijke vogels agressiever en lastiger dan bosvogels.

Er is ook een kwaadaardige kant: sommige vogels (bijvoorbeeld huismussen) in zeer lawaaiige plaatsen stoppen bijna met zingen. Ze veranderen over op korte signalen of zwijgen helemaal. Dit vermindert hun reproductieve succes. In gebieden met constant geluid boven de 75 decibels nestelen kippen bijna niet.

Het effect van het seizoen op het stadszang

Het grootste concert is de lente, van maart tot mei. In deze tijd zingen de mannetjes met alle kracht om een paar te trekken. In april klinkt in de parken een polyfonisch gebrul van 5 uur 's ochtends tot 10 uur 's avonds. Begin mei, als de nesten zijn gebouwd en de eieren zijn gelegd, stopt het zingen. In de zomer zingen vooral jonge mannetjes, die nog geen paar hebben gevonden.

In de herfst is er een tweede golf, maar zachter en korter. Vogels zingen voor de migratie. In de winter kun je in de stad alleen de zang van de ingewoonde: sijzers, vinkens, mezen (een trommelgeluid in plaats van een zang). Maar ze zingen zelden — er is weinig energie, er is geen tijd voor concerten.

Een interessant fenomeen: in steden met 24-uurs verlichting (in het centrum van de metropolen) kunnen sommige vogels hun cyclus verwarren. Ze kunnen beginnen met zingen in december, door het licht van de lampen als een verlengde dag te nemen. Dit verbruikt hun lichaam, en de vogel kan sterven voor de lente.

De voordelen van het vogelzang voor stadsbewoners

Het lijkt misschien alleen esthetisch, maar er zijn ook wetenschappelijk bewezen voordelen. Het zingen van vogels verlaagt het stressniveau. Het luisteren naar opnames van bosgeluiden in een kliniek normaliseert de bloeddruk van hypertensiepatiënten. Kinderen in scholen waar de ramen uitkijken op een park met vogels concentreren zich beter op de lessen. Bij ouderen die 's ochtends vogels horen, is het risico op depressie met 30 procent lager.

Het zingen van vogels is een indicator van de kwaliteit van de omgeving. Als er in een gebied vogels zingen, betekent dit dat de lucht niet te vuil is, er zijn groene planten, weinig gif en voldoende voedsel. Ecologen noemen dit "bioakoestisch monitoring". Hoe rijk het vogelbestand is, hoe gezonder het gebied.

Er is zelfs een term — "herstelomgeving". Een stad met goed vogelzang versnelt het herstel na ziekte. Daarom worden in nieuwbouwwoningen steeds vaker "stiltehoven" ingericht met voederhokken en nestkasten voor vogels. Mensen zijn bereid te betalen voor een appartement met uitzicht op een vogelkoren.

Hoe vogels helpen om in de stad te zingen

Het is zaak dat we, mensen, de stad gastvrijer kunnen maken voor de zingende vogels. Eerst: laat oude holbomen staan. Als een boom geen gevaar oplevert — knip het niet uit, er nestelen sijzers, mezen, vliegenvangers in de holtes. Tweede: hang zangvogelhuisjes op. Correct — op een hoogte van 3-5 meter, ingang naar het zuidoosten. Derde: knip de gazons niet te kort. Gras van 10 cm hoog biedt voedsel voor vogels (zaden van onkruid, insecten). Vierde: zet voederhokken in de winter, maar niet met brood, maar met onzoutig vet, zaden, haver.

Wat niet moet doen: hang geen klokjes en glinsterende linten op de ramen — vogels kunnen erin verstrickt raken. Laat geen huiskatten los als de kuikens leren vliegen. Gebruik geen insecticiden — vogels eten samen met de insecten.

De overheid van steden kan ook helpen. Bomen en struiken van verschillende soorten planten aanplanten (dan is er een grotere voedingsbasis). Beperk het geluid in parken en beschermd gebied. Ecoducten en groene corridors tussen bosparken creëren, zodat vogels kunnen migreren.

Vergelijking: boszang vs stadszang

In het bos in de lente — een symfonie. Zonneschijn, zangvogel, ijsvogel, mees, kikker, mees. Het zingen is traag, veel pauzes, lage frequenties. Het reist kilometers ver.

In de stad — een snelle techno-mix. Dezelfde soorten, maar de liederen zijn afgeknipt, hoog, nerveus. Tussen de trills breekt de geluiden van vliegtuigen door. Soms wikkelen vogels stadsruidoorden in hun zang: een mees kan het geluid van een boor of een mobieltje klonen. De zangvogel in Berlijn voegt een imitatie van een klaxon toe aan zijn trill. Dit is zowel schrikbarend als fascinerend.

Wetenschappers hebben een experiment uitgevoerd: de boszangvogel reageert niet op een opname van de stadszang, en de stedelijke vogel reageert — op agressie. Ze begrijpen elkaar niet meer. Misschien zullen stedelijke vogels en bosvogels over honderden jaren verschillende soorten worden.

Wat als de vogels stil zijn

Stel je voor dat je 's ochtends in de stad zonder vogels bent. Stilte. Maar niet die, comfortabele, maar doden. Alleen het geritsel van banden en het geluid van airconditioning. Dit is al een realiteit in sommige wijken van Mexico-Stad, Peking, Delhi. Daar zijn vogels uitgestorven of weggevlogen vanwege de rook en het geluid. En mensen vluchten uit deze wijken weg. Omdat het ontbreken van vogels een teken is van een dode omgeving.

Het zingen van vogels in de stad is een luchtstreep. Als ze zingen, betekent dit dat de stad nog leeft. Dit betekent dat er hoop is op een gezond toekomst. Daarom, als je de volgende keer een tsjilp van een sijzer hoort achter het raam, sluit dan het raam niet. Luister een minuut. Dit is een geluk. Klein, maar belangrijk.

Permanent link to this publication: