Tradities van de Chinese Oost: tussen de Oosterse kalender en het Sovjet-nagedachtenis

Inleiding: de multidimensionele aard van het feest

De Russische Oostelijke regio, een unieke regio met een hoog etnokultureel diversiteit (Slavische, oorspronkelijke Tunguso-Mantsjuurse, Palaeo-Aziatische, Nivхische volkeren, evenals invloeden van buurlanden China, Korea en Japan), vertegenwoordigt een complexe conglomeraat van nieuwjaars tradities. Hier komen meerdere lagen samen: de officiële seculiere Nieuwjaarsdag (1 januari), overblijfselen van de Sovjet rituelen, diep wortelende Oosterse (maan, Chinees) Nieuwjaarsdag met zijn dierlijke cyclus, en authentieke voor-christelijke rituelen van de oorspronkelijke volkeren, verbonden met de winterse zonnewende en het begin van een nieuw natuurlijke cyclus.

Originele volkeren: het ontmoeten van het nieuwe zon en de geesten van de natuur

Voordat de Russische kolonisten arriveerden, hadden de oorspronkelijke etnische groepen geen kalenderfeest aan het einde van december. Hun belangrijkste winterse rituelen waren aangelegd bij de winterse zonnewende — het moment van 'de herrijzing van de zon'.

Nanai, Ulchi, Orochi: Het feest 'Dёлун' of 'Dёgani' was verbonden met de verering van de geesten-heersers van de taiga, water, vuur. De belangrijkste ritus was het voeden van het vuur en de geesten van de voorouders met een rituele kast of pannenkoeken. Op bomen werden houten figuren van dieren ('houten idolen') gehangen als offer voor een succesvolle jacht. Rituele dansen in maskers en met specifieke geluidende jurken (voor het afscaren van kwaadaardige geesten) imiteerden de jacht en zadelden de geesten.

Nivхи: Het belangrijkste winterse feest is 'Myl-muv' ('beerfeest'), dat op verschillende tijden kon vallen, maar vaak in de winter werd georganiseerd. Hoewel het centrale doel van het feest het rituele doden en uitzenden van de geest van de beer, heerser van de taiga, was, waren er ook elementen van afscheid van het oude en het begroeten van een nieuwe cyclus. Het feest omvatte complexe theatervertoningen, pantomime in maskers, de uitvoering van epische verhalen.

Evenki en Evenk (Tunguso): Ze voerden rituelen uit die gewijd waren aan het ontmoeten van de zon na de langste nacht. Ze voerden een ritueel ommegang door het kamp volgens de zon, verbrandden grote vuren. Ze bereiden speciale rituele voedsel voor — salamat (koolmeel of meelkassa met rendiervet), die ze deelden tussen alle leden van het geslacht. Het ritueel 'Shahadibé' bij de Evenk bevatte orakels op de oor van het rendier over het succes in de jacht in de nieuwe cyclus.

Twee nieuwejaars: Gregoriaans en oosters

Met de komst van het Russische volk en de Sovjet-regering werd 1 januari het belangrijkste officiële feest. Echter, het sterke culturele invloed van China, Korea en de algemene betrokkenheid bij de Oost-Aziatische civilisatie hebben de Maannewjaarsdag (Chinees: Чуньцзе, Koreaans: Соллаль) niet minder, soms zelfs belangrijker gemaakt voor de inwoners van de regio, vooral in Primorskii, Khabarovskii kraj en Sachalin.

Sovjet/Russische Nieuwjaarsdag (1 januari): Wordt overal gevierd. Vanwege de speciale 'grensoverschrijdendheid' en de zware klimaat, is hier de traditie van het vieren van Nieuwjaarsdag in een klein kringje sterk ontwikkeld, met een overvloedig thuisdiner. Vanwege de tijdverschuiving met Moskou zien de inwoners van de Oostelijke regio als eerste in het land de felicitaties van de president en het afsluiten van het jaar, wat een gevoel van avant-gardisme creëert. In steden worden grote feestvergaderingen gehouden, worden gigantische ijskunstwerken geïnstalleerd.

Oosterse (Maan) Nieuwjaarsdag: Datum wisselt (tussen 21 januari en 20 februari). Het wordt niet alleen gevierd door de diaspora van Chinezen en Koreanen, maar ook door veel Russische inwoners, die het als een felicitatief, exotisch en 'eigen' regionaal feest beschouwen.

Chinees gebruik (vooral in Vladivostok): Het is verplicht om het huis grondig te schoonmaken voor het feest (het uitmesten van het oude en het mislukte), het huis te versieren met rode lantaarns en paren van welkomstzegels ('duilian'). Op het bord zijn dumplings (jiaozi), die rijkdom symboliseren, vis (overvloed), lange noodles (lang leven). Ze geven hongbao — rode enveloppen met geld aan kinderen. Er worden festivals gehouden met dansen van leeuwen en draken.

Koreaans gebruik (op Sachalin en in Primorskii): 'Sollal' is een familiefestijn van respect voor voorouders. Ze dragen traditionele hanbok, brengen een diepe buiging naar de ouders ('zichzelf'), krijgen hun zegen en vaak geld. Ze spelen traditionele spellen: 'ytt nori' (spel met staven), laten luchtballonnen op. Het obligatoire gerecht is tokkuk (soep met rijstkoekjes), na het eten van welke je een jaar ouder wordt.

Unieke synthese: regionale kenmerken

In de Oostelijke regio zijn unieke hybride gewoonten ontstaan:

Nieuwjaarsdiner: Naast olijven en zalm onder schaapskleding, zijn hier vaak knoedels/manti, Koreaanse salamis (kimchi, morok-cha), schaalden van bevroren vis, kreeft, rode vis, in overvloed. Dit is een weerspiegeling van het multinationale samenstelling en de rijke schatten van zee en taiga.

Geschenken en souvenirs: Populaire souvenirs met symboliek van het komende jaar volgens de oosterse kalender (draak, tijger, slang), die men koopt en geeft ongeacht etnische afkomst.

'Twee Dedem van de Sint'': In sommige gebieden, vooral in regio's met een compacte woonachtigheid van oorspronkelijke volkeren, kan de traditionele Sint Nikolaas worden bijgewoond door zijn oosterse analoog of zelfs een mythische geest van de taiga.

Steden-zustersteden: Vanwege de nabijheid van China hebben de nieuwjaarsversieringen in Vladivostok, Khabarovsk en Blagoveschensk vaak een hybride karakter: klassieke kerstbomen naast rode lantaarns en kalligrafieën met het Chinese woord 'geluk'.

Moderne trends en heropleving

Etnische toerisme: In de laatste jaren vindt er een heropleving en museografie van de rituelen van de oorspronkelijke volkeren plaats. Toeristische complexen bieden hun gasten aan om Nieuwjaarsdag te vieren in een gestileerd kamp, deel te nemen aan het ritueel van het voeden van het vuur, de nationale keuken te proeven.

Massieve festivals van de Oosterse Nieuwjaarsdag: In Vladivostok en andere steden zijn de festivals van 'Het Feest van de Lente' grote officiële gebeurtenissen met concerten, markten en vuurwerk, die duizenden mensen aantrekken.

Overheidssubsidie: De overheden van de regio's, die de unieke en transitpotentieel van de Oostelijke regio willen benadrukken, ondersteunen actief zowel de Sovjet als de Oost-Aziatische nieuwjaarsgebeurtenissen, het merk 'brug tussen Europa en Azië' vormend.

Conclusie: een feest op de kruising van de werelden

De nieuwjaarstradities van de Oostelijke regio zijn een levende illustratie van cultureel grensoverschrijdendheid. Hier is geen enkele canon, maar er is een rijke keuze en de mogelijkheid om rituelen te overlappen. Een inwoner van de regio kan op 31 december het nieuwe jaar vieren met een kerstboom en champagne, in januari een Koreaans 'Sollal' met het ritueel 'zichzelf' bezoeken, in februari het Chinese Chуньцзе vieren met een dans van de draak, en in herinnering aan de voorouders verhalen bewaren over het Nanai 'Dёлун' of het Nivхski 'Myl-muv'.

Deze multidimensionale aard maakt het Oostelijke nieuwjaarsfeest tot een bijzonder fenomeen — een feest dat tijd (astronomisch, kalendářný, natuurlijke) en ruimte (europese, Slavische, oostelijke, inheemse) synthetiseert. Het toont de verbazingwekkende capaciteit van culturen om niet uit te schakelen, maar elkaar te verrijken, een unieke en open identiteit van het gebied te creëren, waar het begrip 'nieuw begin' even veelzijdig is als zijn onbegrensde uitgestrektheid.

Permanent link to this publication: