De tuin. Dit is niet alleen een stuk grond. Dit is een filosofie. Een manier om te overleven, te ontspannen, in contact te komen met de natuur. Voor sommigen — de strijd om de oogst. Voor anderen — een vlucht uit de stad. Voor derden — een traditie. We vertellen over de betekenissen die verborgen liggen achter de moestuinen en giertjes.

De dachter als arbeider

Voor het oudere generatie is de tuin een moestuin. Aardappelen, komkommers, tomaten. Voorraden voor de winter. Dit is een manier om de familie in de post-Sovjet 90-er jaren te voeden. Nu is het een gewoonte. De dachter als arbeider ontspant zich niet, maar werkt. Van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat, plant, water geven. De oogst wordt gemeten in blikken. Zijn filosofie: "de aarde voedt".

De dachter als estheticus

Voor jongeren is de tuin een gazon, bloemen, een barbecue. Ze planten geen aardappelen. Ze planten rozen. Ze veranderen het huis in een landhuis. Zij filosofie: "de tuin is een plek voor de ziel". Ze brengen hun weekends door met barbecues, hamocks, muziek. De tuin is voor hen een voortzetting van het kantoorleven, alleen op gras.

De dachter als vluchteling

Voor velen is de tuin een vlucht uit de stad. Van files, beton, buren boven. Hier kun je barevoets lopen, je niet schminken, geen make-up doen. De dachter als vluchteling waardeert de stilte, de vogels, de zonsondergangen. Zijn filosofie: " hoe minder mensen, hoe meer leven".

De dachter als gezinshoofd

Voor gezinnen is de tuin een versterking. Oma's, opa's, kleinkinderen. Samen planten, samen water geven. 's Avonds drinken ze thee met jam. Kinderen leren waar groenten vandaan komen. De tuin is een tegenwicht tegen digitale isolatie. Zij filosofie: "samen zijn kracht".

Filosofische aspecten

Geduld: zaai een zaadje, water geven, wachten. Geen direct resultaat. Bescheidenheid: niet alles hangt af van jou (buien, droogte, plaagdiertjes). Eenvoud: geluk zit niet in geld, maar in een eigen tomaat. Ecologie: afstand houden van chemie, zorgvuldig omgaan met de aarde. Cycliciteit: zaai in het voorjaar, oogst in het najaar. De cyclus van het leven.

De dachter komt onbewust dichter bij zen te staan.

Permanent link to this publication: