Waarom de Rockefellers 100 jaar oud worden

De Rockefellers zijn niet alleen olie, banken en miljarden. Het is ook een voorbeeld van een verbazend lang leven, dat van generatie op generatie wordt doorgegeven. De oprichter van de dynastie, John D. Rockefeller, leefde 97 jaar, zijn neef David Rockefeller leefde 101 jaar, en de jongere leden van de familie overstijgen ook de tachtig- en negentigjarige grens. Het eenvoudige "gelukkig met genen" werkt hier niet. De lange levensduur van de Rockefellers wordt bereikt door een strikt regime, een goed doordachte dieet, toegang tot de beste geneeskunde en een speciaal wereldbeeld. We bespreken de factoren in volgorde.

Regelmatig "als klokken" — het geheim van John Rockefeller

De belangrijkste formule voor een lang leven heeft de oprichter van de dynastie al in het einde van de 19e eeuw gevonden. The New York Times publiceerde in 1937, direct na zijn dood, een gedetailleerd analyse van het leven van de miljardair. Artsen noemden de belangrijkste oorzaak van zijn 97 jaar "puntueel, klokwerkgedrag". Elke dag van John Rockefeller was ingedeeld tot de minuut: opstaan om 7 uur 's ochtends, slapen gaan om 9 uur 's avonds. Maaltijden vonden plaats op dezelfde tijden met nauwkeurig gemeten porties. Zelfs de tijd voor ontspanning en recreatie was vastgelegd in het schema.

Geen spontane beslissingen — alleen een voorspelbare, stabiele ritme die energie bespaarde en stress voorkwam. Deze pedantie gold voor alles — van het aantal stappen tot het aantal minuten dat hij in de auto zat. In het huis van de Rockefellers waren zelfs liften geïnstalleerd om de oude heer niet te laten moeite doen om de trap op te gaan.

Dieet van de tuin: 75% groenten en controle op elk product

John Rockefeller was een van de eerste in de wereld die een persoonlijke benadering van voeding introduceerde. Zijn dieet bestond ongeveer voor driekwart uit groenten. En niet zomaar welke groenten — de groenten werden geteeld in eigen serres in de landgoederen van New Jersey, Florida en in de buitenplaats Tarrytown. Wanneer de miljardair verhuisde van een huis naar het andere, werden manden met vers sla en andere groenten meegevoerd. Soepen en bouillons werden alleen bereid van lamsvlees dat werd gekweekt op de persoonlijke boerderijen van Rockefeller. Melk was ook "eigen" — van koeien die door dierenartsen werden gevolgd.

In zijn latere leven dronk John veel speciale zuivelproducten. De artsen berekenden voor hem zorgvuldig calorieën en vitaminebalansen. Deze voeding hielp bij het behouden van een normaal gewicht en het vermijden van avitaminose in de ouderdom.

Paraatheid met fysieke activiteit

John Rockefeller-oude heer hield van golf, maar de artsen beperkten zijn spel met de jaren, vervangend door een meer milde belasting. In zijn latere jaren maakte hij halfuur durende ritten in een speciaal ontworpen auto — half open, half gesloten, met verwarming. Omhuld in dekens en beschermd tegen de wind door een papieren ondershirt dat de wind weerkaatste, reed hij dagelijks een halfuur. Wanneer dit ook te vermoeiend werd, werd hij door hulpbemiddelaars gedragen of gebruikte hij een rolstoel om geen extra calorieën te verbranden. Elke dag van zijn leven was toegewijd aan het behouden van energie.

Geneeskunde voor miljarden

De Rockefellers hadden altijd de beste artsen en toegang tot de meest geavanceerde methoden. In hun landgoederen stond kleine klinieken met apparatuur — apparaten voor het meten van de basale metabolisme, fluoroscopen, zuurstofflessen die ze zelfs meenamen op reis. Het gezondheidsstatus werd in de gaten gehouden door meerdere artsen die regelmatig met elkaar belden om de resultaten te controleren en de voeding of medicijnen aan te passen. David Rockefeller, de neef van de oprichter, ging nog een stap verder. Hij onderging zes harttransplantaties. De eerste operatie werd uitgevoerd in zijn 61e jaar na een zware ongeval, de laatste toen hij ongeveer 99 jaar oud was. Elke nieuwe transplantatie gaf hem jaren leven en, zoals hij zelf zei, een gevoel van "herleving". Naast het hart kreeg hij ook nieren getransplanteerd.

Psychologie van een lang leven: geen stress

Alle Rockefellers wisten wanneer ze op tijd van hun werk moesten stappen. John Rockefeller verliet het beheer van Standard Oil op 58-jarige leeftijd, toen de artsen hem waarschuwden over zijn ondermijnde gezondheid — hij verliet de jacht op winst voor tuinieren en golf, het focusseren op plezier in plaats van geld. David Rockefeller verliet zijn positie als hoofd van Chase Manhattan Bank op 66-jarige leeftijd, zich het rest van zijn leven toeleggend op liefdadigheid, reizen en hobby's. Bijvoorbeeld, hij verzamelde een collectie van 40.000 kevers — een van de grootste verzamelingen van insecten ter wereld.

David zei zelf dat de sleutel tot zijn lang leven "liefde voor het leven, eenvoudige dingen, spelen met kinderen, tijd met dierbaren" was. Hij focuste niet op zijn leeftijd, reisde actief en bleef nieuwsgierig naar de wereld. John Rockefeller antwoordde altijd met een glimlach op vragen over het geheim van een lang leven: "Ik ga gewoon vroeg naar bed en veel lachen". En voegde er aan toe dat rust geen verloren tijd is, maar helpt meer te doen in de uren dat men wakker is.

Genetica, geld of karakter?

Hoewel alle regimes en operaties, kan de erfelijkheid niet worden genegeerd. De vader van John Rockefeller leefde tot 86 jaar, wat ook in het midden van de 19e eeuw al veel was. Echter, experts benadrukken dat bijna een leeftijd van een eeuw niet alleen te wijten is aan genen. In het geval van de Rockefellers werkte een complex: een harde discipline, toegang tot de beste geneeskunde, financiële mogelijkheden om het klimaat te veranderen, organische producten te eten en meerdere orgaantransplantaties te ondergaan. Maar de beslissende rol wordt toegeschreven aan het positieve wereldbeeld van de leden van de familie en het vermogen om op tijd "de rem in te drukken". Niet voor niets antwoordde David Rockefeller, die meer dan honderd jaar leefde, altijd op de vraag naar het recept: "Blijf gewoon van wat je doet houden en onthoud om te ontspannen".

Permanent link to this publication: