Waarom heeft een octopus drie harten? Evolutieve aanpassing aan de unieke fysiologie

Het hebben van drie harten bij een octopus is geen toevallige natuurlijke eigenschap, maar het resultaat van een diepe evolutieve aanpassing, die direct is verbonden met de kenmerken van zijn bloedvatenstelsel en levensstijl. Deze unieke cardiologische configuratie is een hoog efficiënte oplossing voor het probleem van zuurstofvoorziening aan een groot en zeer actief lichaam met een reeks specifieke anatomische kenmerken. Om het functionele belang van dit systeem te begrijpen, is het noodzakelijk om de samenstelling en rol van elk hart te bekijken in het kader van de algemene fysiologie van de octopus.

Bloed op basis van koper en zijn gevolgen voor het bloedvatenstelsel

De fundamentele reden die het ontstaan van de drie harten heeft veroorzaakt, is het type ademhalingspigment in het bloed van de octopus. In tegenstelling tot zoogdieren, waar het bloed gebruik maakt van ijzerhoudend hemoglobine, is het bloed van octopussen en andere cephalopoden gebaseerd op hemocyaan, waarbij koper de rol van zuurstoftransporteur vervult. Hemocyaan is veel minder efficiënt in het binden en transporteren van zuurstof dan hemoglobine. Wanneer het bloed in aanraking komt met lucht, krijgt het een kenmerkende blauwe kleur. Om deze relatieve inefficiëntie te compenseren, hebben octopussen een meer krachtige en gespecialiseerde bloedvatenstelsel nodig, die in staat is om hoog druk te creëren voor de snelle levering van zuurstof naar de weefsels.

© elib.be

Permanent link to this publication: