Architectuur heeft altijd het kunstwerk geweest om ruimtes te creëren. Maar voor langere tijd werd het gecreëerd voor de abstracte 'mensch in het algemeen' — zonder rekening te houden met zijn biologische ritmes, psychologie, behoefte aan stilte of communicatie. Vandaag de dag gaat deze benadering in het verleden. In plaats daarvan komt mensgerichte architectuur — een richting die de gezondheid, het welzijn en de emotionele ervaring van de mens als prioriteit stelt — op de voorgrond. Van sociale woningen voor ouderen tot wooncomplexen in de poolcirkel, van kantoren waar je kunt ademen tot kunstwerken die de belangrijkheid van emoties herinneren — over de hele wereld verschijnen projecten die bewijzen dat architectuur kan zorgen.
In 2025 ontving het project van het Appleby Blue Almshouse, een wooncomplex voor mensen ouder dan 65 jaar ontworpen door architectenbureau Witherford Watson Mann, de RIBA Stirling Prize van het Royal Institute of British Architects (RIBA Stirling Prize). Hoewel het op het eerste gezicht bescheiden lijkt, overtreft het in zijn sociale betekenis veel grootschalige bouwwerken.
In tegenstelling tot traditionele ouderenzorginstellingen, die vaak als geïsoleerde instellingen lijken, is Appleby Blue gebouwd rond het idee van gemeenschap. De 59 lichte appartementen zijn U-vormig opgebouwd rond een centraal tuin met bomen, planten en een water-element, dat een gevoel van 'woestijn-oase' in het hart van Londen creëert. De hoofdinnovatie is de 'sociale gangen': brede, felgekleurde gangen met plantenbakken en banken die speciaal zijn ontworpen om toevallige ontmoetingen en communicatie tussen bewoners te bevorderen. Op de begane grond bevinden zich een dubbelhoog 'tuinkamer' en een algemene keuken waar openbare gelegenheden plaatsvinden, toegankelijk voor buren uit de omgeving. Zoals de voorzitter van het jury benadrukte, biedt dit project niet alleen woonruimte, maar 'pura verwenning', die in de crisis van eenzaamheid onder ouderen 'hoop en verbeelding' biedt.
Terwijl Appleby Blue het probleem van sociale isolatie aanpakt, is het wooncomplex 'Kol'skij' in Murmansk een antwoord op de uitdaging van de extreme omgeving. Het project, ontwikkeld door onderzoekslaboratorium GloraX Lab in samenwerking met neurobiologen en psychologen, gebruikt principes van neuroarchitectuur en biohacking om woningen aan te passen aan de omstandigheden van de poolnacht.
De hoofdinnovatie is dynamisch verlichting dat het natuurlijke dagelijkse cyclus imiteert, waardoor de juiste werking van circadiane ritmes wordt ondersteund en het gevoel van chronische vermoeidheid wordt verminderd. Visuele veiligheid is ook tot in de details uitgedacht: de binnenplaatsen hebben zachte geometrie met vloeiende, bochtige lijnen die als veiliger worden ervaren en de activatie van zones van angst verlagen met ongeveer 22%. Doorzichte ingangsgroepen met dichroische folie die de kleur veranderen afhankelijk van het licht, creëren niet alleen het effect van het noorderlicht, maar voorkomen ook 'verrassingen achter de deur', wat het gevoel van controle verhoogt. Het project 'Kol'skij' is een voorbeeld van hoe hersenwetenschap zwaar klimaat kan omzetten in een comfortabele leefomgeving.
In Moskou liggen de principes van neuroarchitectuur aan de basis van het project van het woonwolkse One in het bedrijventerrein Moskou-Sity. De concept van het gebouw, ontwikkeld door de hoofdarchitect van Moskou Sergej Koznjakov, heet 'emo-tech' — emotionele technologie. Het idee is dat architectuur niet alleen functies moet vervullen, maar emoties, verbazing en een positieve esthetische ervaring moet oproepen.
Het gevel met volledig glazen beglazing, dat verwijst naar de lente van Mебиус, creëert een complexe reliëf, die in de avond wordt benadrukt door accentverlichting. Volgens experts 'vangen de hersenen zeer goed regelmaat, ritmes, contrast, metaforische aspecten' — en dit wordt een bron van dopamine, het hormoon van positieve emoties. One is een poging om hoogbouw uit te breiden van een utilitair object tot een ruimte dat evenredig is aan menselijk waarnemen en een 'element van wonder' biedt.
Niet alle mensgerichte projecten zijn gebouwen in de traditionele zin. Op de Seoel Biënnale van Architectuur en Urbanisme 2025 presenteerde de Britse ontwerper Thomas Heatherwick een monumentale installatie — een 90 meter hoge stalen muur die het centrum van een openbaar ruimte vormt. Humanise Wall is zowel een kunstwerk, een billboard als een oproep tot actie.
Een zijde van de muur is gericht naar het park en presenteert een kritiek op de moderne ' saaie' architectuur (de term van Heatherwick is 'blandemik'), door 400 uitmuntende gebouwen over de hele wereld te tonen. De andere zijde, gericht naar de wegen, biedt negen creatieve oplossingen van lokale ontwerpers over hoe je warmte en individualiteit terug kunt brengen in de stedelijke omgeving. De constructie is 180 graden omgedraaid, waardoor een beschermd ruimte ontstaat dat kan dienen als podium of ontmoetingsplek. Humanise Wall is een herinnering aan het feit dat architectuur niet alleen functioneel moet zijn, maar ook emotioneel, en dat iedereen van ons kan invloed uitoefenen op haar kwaliteit.
De trend van mensgerichtheid mist de werkruimte niet. In tijden van tekort aan gekwalificeerd personeel en het hybride werkformaat is het kantoor veranderd in een hulpmiddel voor het behouden van talent: bedrijven moeten niet medewerkers dwingen te komen, maar omgevingen creëren waarin ze dat willen doen.
Moderne mensgerichte kantoren worden gebouwd op drie 'pilaars': luchtkwaliteit (cognitieve vaardigheden verbeteren met 60-70% dankzij schone lucht), natuurlijke verlichting (het juiste afstand van het gebouw laat het licht in de ruimte vullen) en akoestiek (inrichting in stille 'bibliotheek'-zones voor concentratie en luidruchtige lounge-zones voor samenwerking). Flexibele indeling, afwezigheid van kolommen en een efficiënt centraal kern maakt het mogelijk om ruimte aan elke taak aan te passen. Het kantoor is niet langer een plek waar je uren moet doorbrengen — het is een omgeving die de gezondheid, productiviteit en het verlangen om te werken ondersteunt.
In 2026 heeft de International Union of Architects met prijzen onderscheiden projecten die de gezondheid van de mens herstellen. De Grand Prix in de categorie 'Gebouwde objecten' is toegekend aan het gezondheidscentrum in Kopenhagen van Dorte Mandrup — een revalidatie instituut gevormd door daglicht, natuurlijke materialen en ruimtes voor beweging en communicatie. In Zweden is het pilotproject Fridhemsplan gelanceerd, waarin de bevindingen van medische hersenonderzoek worden geïntegreerd in stadsplanning om omgevingen te creëren die stress verlagen. En in Barnaul wordt de eerste in Siberië wooncomplex met 'digitale firmware' gebouwd — 'Burjevik', waar technologieën van 'smart home' deel uitmaken van de zorg voor de gezondheid.
Mensgerichte architectuur is geen modetrend, maar een verandering van paradigma. Van het sociale woonhuis in Londen, dat eenzaamheid bestrijdt, tot de huizen in Murmansk die de poolnacht overwinnen, van de wolkenkrabbers in Moskou die emoties bieden tot de muren in Seoel die de belangrijkheid van schoonheid herinneren — overal hetzelfde principe: architectuur moet dienen aan de mens, niet andersom. Gebouwen worden niet alleen 'vierkante meters', maar partners in ons dagelijks leven, die ons helpen beter te voelen, productiever te werken en gelukkiger te leven.
New publications: |
Popular with readers: |
News from other countries: |
![]() |
Editorial Contacts |
About · News · For Advertisers |
Digital Library of Belgium ® All rights reserved.
2024-2026, ELIB.BE is a part of Libmonster, international library network (open map) Preserving Belgium's heritage |
US-Great Britain
Sweden
Serbia
Russia
Belarus
Ukraine
Kazakhstan
Moldova
Tajikistan
Estonia
Russia-2
Belarus-2