Taganrog en het geheugen van het ontmoeting tussen Garibaldi en Kuneo: hoe een Russische haven de toekomst van Italië veranderde

In de geschiedenis van elk groot persoon is er een startpunt, een moment dat het leven omkeert. Voor Giuseppe Garibaldi, de nationale held van Italië, de vereniger van een verdeeld land, was dat niet Rome, Genève of Zuid-Amerika. Dat was een verre Russische havenstad, Taganrog. Hier, in een van de haventaverna, ontmoette de 26-jarige kapitein van een handelsjacht een man die zijn ogen opende voor de toekomst van zijn vaderland. Deze ontmoeting werd dat katalytische moment, naarmate de zeevaarder veranderde in een revolioneer en zijn naam voor altijd in de geschiedenis werd ingeschreven. Vandaag de dag bewaart Taganrog het geheugen van dit gebeuren — in steen, in straatnamen en in museale exposities.

De lente van 1833: sinaasappelen, haven en een beslissend ontmoeting

In april 1833 stapte de kleine Italiaanse handelsjacht "Clorinda" (in sommige bronnen wordt deze genoemd "Larinda") aan in de haven van Taganrog. Aan boord zat een lading sinaasappelen, en het schip werd bevolen door de jonge kapitein Giuseppe Garibaldi, een erfgenaam van een zeevaarss familie uit Nice. Hij was 26 jaar oud en had de wereld al gezien, maar zijn ziel wist nog niet van de belangrijkste passie — de strijd voor vrijheid.

In die jaren was Italië verdeeld in vele kleine staten, waarvan sommige onder Oostenrijks gezag stonden. Patriots die droomden van een verenigde en onafhankelijke natie, moesten naar het buitenland vluchten. Velen van hen vestigden zich in havengemeenschappen, waar ze agitatie voerden onder zeevaarders. Een van deze emigranten was Giovanni Battista Kuneo, die in Taganrog woonde en begin jaren 1830 actief propageerde voor de ideeën van de geheime revolutionaire organisatie "Young Italy", opgericht door Giuseppe Mazzini.

De lotgevallen van Garibaldi en Kuneo brachten hen samen in een van de haventaverna's aan het kruispunt van de Petrowskaja en de Kommerciële straat. De vurige rede van zijn landgenoot veranderde letterlijk de ziel van de jonge kapitein. Kuneo vertelde hem over de doelen van "Young Italy": bevrijding van het Oostenrijks gezag, de vereniging van het land en de instelling van een republiek. Later schreef Garibaldi in zijn memoires: "Tijdens mijn reis ontmoette ik in Taganrog een ligurische jongen die me voor het eerst op de situatie in ons land introduceerde. Natuurlijk heeft Columbus niet zoveel vreugde gevoeld bij de ontdekking van Amerika als ik bij het vinden van mensen die zich toelegden op de bevrijding van het vaderland!"

Volgens sommige gegevens bleef Garibaldi acht dagen in Taganrog — van 8 tot 16 april. Hij woonde in een hospice voor arme zeevaarders aan de Nikolaevskaja straat. Tijdens deze tijd leerde hij Kuneo kennen, maar mogelijk ook de "Young Italy" in Taganrog. Hoewel er enige verschillen zijn: Garibaldi vermeldde in zijn dagboek dat hij toen 24 jaar was, terwijl hij in 1833 al 26 was. Toch was het deze ontmoeting die die sprong gaf die zijn hele verdere leven veranderde.

Van Taganrog naar de eenheid van Italië: het begin van een groot pad

Terug in zijn vaderland werd Garibaldi, op aanraden van Kuneo, toegelaten tot de "Young Italy" en beloofde hij zijn leven te wijden aan de bevrijding en hereniging van Italië. Hij bleef trouw aan deze belofte tot zijn dood.

In het begin was hij een gewone strijder, maar snel werd hij leider van het revolutionaire beweging. Zijn legendarische expeditie "De Duizend" in 1860 leidde tot de bevrijding van Sicilië en Napels, wat een beslissende fase was in de oprichting van een eenheidstaat. Garibaldi toonde niet alleen onbeperkte persoonlijke dapperheid, maar ook uitstekende organisatorische vaardigheden als militaire leider. Zijn naam klonk over de hele wereld, werd een synoniem voor de strijd voor vrijheid. Hij vocht ook voor de onafhankelijkheid van Zuid-Amerikaanse republieken en hielp Frankrijk tijdens de Frans-Duitse oorlog.

Herinnering in steen: het enige monument van Garibaldi in Rusland

Taganrog vergeten niet de rol die het speelde in de toekomst van de grote Italian. Op 2 juni 1961, ter ere van het honderdjarige jubileum van de bevrijding van Italië, werd met veel plechtigheid een obelisk voor Giuseppe Garibaldi geopend. Dit is het enige monument voor de Italiaanse revolutionair in Rusland.

De schrijvers van het project waren de taganrogse kunstenaar J. S. Jakovenko en de architect M. V. Baranov. Het monument bestaat uit een obelisk in de vorm van een uitgerold vlag, omsloten tussen twee platen. Op de voorste plaat is een gipsen geglazuurde bronzen beeld geplaatst — het profiel van de jonge Garibaldi met een palmbomen. Op het monument is een plaatje met een citaat van Friedrich Engels: "In de figuur van Garibaldi had Italië een held van antieke aard, die wonderen kon verrichten en wonderen verrichtte".

De obelisk staat voor het oude havengebied (nu jachthaven) — in de buurt van het plaats waar ooit diezelfde taverne stond, waar de ontmoeting tussen Garibaldi en Kuneo plaatsvond. In 1990 werd een nieuwe bronzen beeldhouwkunst van de Moskouse beeldhouwer Lev Matjutin gegoten. Op 12 september 2007, in het jaar van het 200-jarige jubileum van Garibaldi, werd het gerestaureerde monument met veel plechtigheid opnieuw geopend in aanwezigheid van de achterkleindochter van de held, Anita Garibaldi-Jalle.

De straat Garibaldi en andere getuigenissen

De herinnering aan Garibaldi in Taganrog beperkt zich niet tot het monument. Een van de haventjes heeft zijn naam gekregen. In 1964 werd de Tweede Krepastnyj straat hernoemd tot de straat Garibaldi. De lengte van de straat is 1304 meter.

Taganrog is de enige Russische haven die wordt genoemd in de memoires van Garibaldi. Het is hier dat, zoals lokale plaatselijke historici schrijven, het grote pad van de nationale held begon, die Italië verenigde.

Het schilderij "Garibaldi in Taganrog"

In 1882, het jaar van het overlijden van Garibaldi, creëerde de Italiaanse schilder Italo Nunes-Weiss het schilderij "Garibaldi in Taganrog". Op het schilderij is een cruciaal moment afgebeeld: in een taverne in Taganrog, de jonge Garibaldi, geïnspireerd door de rede van zijn landgenoten, belooft te vechten voor vrijheid en de eenheid van Italië.

Het originele schilderij bevindt zich in het Museum Risorgimento in Milaan. Echter, in de collectie van het Taganrog Museum-reserve bevindt zich een kopie van het schilderij, gemaakt op een foto. Deze werd in 2008 gemaakt op verzoek van Anita Garibaldi-Jalle, de achterkleindochter van de revolutionair. Met medewerking van het centrum "Dante Alighieri" werd de kopie naar Taganrog overgebracht en vond een officiële presentatie plaats in het Historisch-Kraevedochtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjtsjts
© elib.be

Permanent link to this publication: