De eerste landing van astronauten is gepland in 2028 binnen het kader van de missie Artemis IV. De eerste permanente woning voor astronauten van NASA wordt beloofd al in 2033 te worden gebouwd.

Rusland en China: een gezamenlijke station en keuze van locatie

Rusland en China willen niet achterblijven. Het project voor de Internationale Wetenschappelijke Maanstation wordt actief ontwikkeld. In april 2026 bevestigde de hoofd van Roskosmos, Dmitry Rogozin, dat de Russische Academie van Wetenschappen de conceptie voor de creatie van het Russische segment van het station heeft goedgekeurd.

In 2026 begon Rusland met de ontwikkeling van apparatuur voor het bestuderen van het interne bouw van de maan. Doel is om de satelliet te scannen voor het kiezen van een optimale regio voor landing en de locatie van de toekomstige basis.

Opmerkelijk is dat niet alleen de twee supermachten, maar ook 13 andere landen deelnemen aan het project. Dit creëert een alternatieve krachtcentrale in de nieuwe maangong en staat in tegenstelling tot het Amerikaanse project.

Russische wetenschappers werken al nu aan een maanprogramma tot 2036 en overwegen de horizon van planning te verlengen tot 2060. Dit getuigt van de ernst van hun intenties.

De zuidelijke pool van de maan — de belangrijkste bouwplaats

Both NASA en de Russisch-Chinese coalitie zien de zuidelijke pool van de maan als het prioritaire locatie voor de basis. Waarom juist deze, op het eerste gezicht onhandige regio?

Eerstens, de kraters op de zuidelijke pool liggen in constante schaduw, en er wordt aangenomen dat er in deze kraters waterijs aanwezig is. Ijs is een potentieel bron van drinkwater, zuurstof en waterstofbrandstof voor raketten.

Tweede, sommige gebieden op de zuidelijke pool zijn bijna permanent in het zonlicht, wat ideaal is voor het opwekken van zonne-energie en het handhaven van een stabiele temperatuur in bewoonbare modules.

Om een exacte locatie te kiezen, is in 2026 een intensief zondering begonnen van de oppervlakte met behulp van orbitale satellieten. NASA plant een massale landing van robotische missies in verschillende potentiële zones, voordat een definitief besluit wordt genomen.

De uitdaging van autonoom levenonderhoud

Elon Musk, de leider van SpaceX, heeft verklaard dat zijn bedrijf in staat is om een volledig autonome stad op de maan te bouwen binnen de komende tien jaar, en een Mars-colonie kan binnen 20 jaar verschijnen. Echter, Russische wetenschappers zijn tegenover deze termijnen met een grote scepsis.

Russische specialisten herinneren aan experimenten met het creëren van gesloten ecosystemen. De grootste was de Amerikaanse Biosphere-2 (1991–1993), waar een bemanning van 8 mensen ongeveer twee jaar in isolatie heeft doorgebracht op een oppervlakte van 1,5 hectare. Het Chinese project Lunar Palace-365 heeft ook bewezen dat het onmogelijk is om een volledig gesloten systeem te creëren voor voedsel: een belangrijk deel van het eiwitdieet moet toch van buitenaf worden geleverd.

Volgens schattingen is ongeveer 28 tot 50 vierkante meter aan te plantingsoppervlakte nodig om een persoon van plantaardig voedsel en vitamines te voorzien. Dit zijn omvangrijke hoeveelheden die niet te vergelijken zijn met die die beschikbaar zijn in moderne ruimteschepen en modules.

Bovendien zullen kolonisten zich moetenposure aan kosmische straling te wachten, die op de maan 200 keer hoger is dan op aarde. Musk stelt voor om natuurlijke lavaprotten te gebruiken voor bescherming. In deze grotten kan de basismodulen worden geplaatst en het stralingsniveau zal aanzienlijk lager zijn dan op de oppervlakte. Maar dit is nog maar een deel van het probleem.

Russische experts merken op dat een kunstmatig ecosysteem nodig is om buiten de aarde te overleven, aangepast aan lokale omstandigheden, en dit is een technologie die nog moet worden ontwikkeld.

Inzet op particuliere bedrijven

Het belangrijkste verschil tussen de nieuwe maangong en de race van de jaren 1960 is het actieve deelname van particuliere bedrijven. NASA heeft een beroep gedaan op het programma CLPS (Commercial Lunar Payload Services), waarbij robotische missies worden uitgevoerd door particuliere opdrachtnemers.

In 2025 zijn er twee particuliere landingen op de maan uitgevoerd, en er zijn voor 2026 vier missies gepland. NASA hoopt dat tegen het einde van de eerste fase (2028) de frequentie 10 missies per jaar zal bereiken, en tegen het midden van de jaren 2030 — 7 tot 9 zware missies per jaar.

SpaceX van Elon Musk en Blue Origin van Jeff Bezos ontwikkelen landing modules voor het vervoer van astronauten. NASA heeft aangegeven dat het de module zal kiezen die als eerste klaar is — er is geen tijd te verliezen, want de Amerikanen willen de Chinese voorblijven.

Terwijl NASA het ontwikkeling van het nucleaire sleepboot Space Reactor-1 Freedom heeft aangekondigd, die niet later dan 2028 naar Mars zal vertrekken. Dit is een demonstratie van technologieën die later ook nuttig zullen zijn voor verre maanmissies.

De race tegen de klok: waarom 2028 het kruispunt is

De hoofd van NASA, Jared Isaacman, verbergt niet dat de tijd onder druk staat. Succes of mislukking zal worden gemeten in maanden, niet in jaren.

China plant de landing van zijn astronauten in 2030. Als de Amerikanen de landing verplaatsen van 2028 naar een latere datum, kunnen ze het leiderschap verliezen. Daarom heeft NASA haar plannen herzien en heeft ze de intermediere orbitale station Lunar Gateway, die een tussenstation zou zijn, afgebroken, die de tijden zou hebben verlengd.

In de komende jaren zullen we een piek van activiteit zien: tests van landing modules, het lanceren van tientallen robotische missies en tenslotte, het terugkeren van de mens op de maanoppervlakte meer dan 50 jaar nadat Apollo 17 plaatsvond. En tegen het midden van de jaren 2030 kan er op de maan een eerste permanent bewoond forpost van de mensheid verschijnen.

Permanent link to this publication: