Wiskunde op de lagere school is niet alleen cijfers. Dit is de fundament die de hele logica, ingenieurskunde en zelfs kunstmatige intelligentie ondersteunt. Als een kind niet begrijpt wat een getal is of de tabel van vermenigvuldiging niet leert in de derde klas, zal het de hele leven worstelen. Maar hoe zorg je ervoor dat een kind niet wiskunde haat, maar het leuk vindt? Laten we dat onderzoeken met voorbeelden, spellen en de horror van de Sovjet-schoolboeken.

Wat wordt geleerd in de 1-4e klassen

Het programma voor wiskunde op de lagere school is standaard. In de eerste klas zijn het cijfers, tellen tot 10, optellen en aftrekken binnen dit decimaal. Taken met één actie. In de tweede klas is het tellen tot 100, het overschakelen naar het decimaal, de tabel van vermenigvuldiging van 2 tot 5, taken met twee acties, begrippen zoals 'omtrek' en 'oppervlakte' van eenvoudige figuren.

In de derde klas is de tabel van vermenigvuldiging compleet, deling met rest, vermenigvuldiging en deling van meerdere cijfers door een enkelvoudig cijfer, fracties (eerste begrippen), eenheden van tijd, lengte, massa, snelheid. In de vierde klas zijn meerdere cijfers (tot een miljoen), acties met deze cijfers, vergelijkingen, fracties (vergelijken, optellen en aftrekken met dezelfde noemers), percentages (het begin), taken over achtervolging en tegemoetkomst.

Het lijkt misschien niet veel, maar het is in de lagere school dat algoritmeisch denken wordt gelegd. Als een kind niet begrijpt hoe vermenigvuldiging in elkaar zit, zal het nooit begrijpen hoe een integraal werkt. Daarom mogen we 'Dit is toch eenvoudig' niet over het hoofd zien.

Waarom kinderen de wiskunde in de school haten

Het zijn niet de kinderen die het haten. Kinderen houden ervan om te tellen als het over snoep of speelgoed gaat. Ze haten de manier van presenteren. saaie voorbeelden in een kolom, waar je 30 identieke acties moet overtypen. Een juf met een harde stem die je uitlaadt voor een fout. De angst om 'niet goed te begrijpen'. Een perfecte storm.

De tweede reden is de ouders die drukken. 'Je moet een vijf halen', 'kijk naar je buurmeisje, ze heeft het gedaan, en jij niet'. Het kind associëert wiskunde met gevaar en schaamte. Het brein blokkeert de logica om zich te beschermen.

De derde reden is het ontbreken van visuele hulp. In het schoolboek staat: '3 + 5 = 8'. Wat achter deze cijfers? Drie appels en vijf banaan is al interessanter. Maar leraren besparen vaak tijd op illustraties.

De vierde reden is het overschakelen naar de andere orde in de tweede klas. Dit is een hindernis. Het kind begrijpt niet waarom 27 + 5 = 32. In plaats van het uit te leggen met hulpmiddelen zoals tellende staven, dwingen leraren de kinderen gewoon het algoritme te onthouden. En de kinderen worden dommer.

Hoe optellen en aftrekken met overschakeling naar de andere orde uit te leggen

Het geheim is het tellen met tellende staven of knopen. Neem 27 knopen. Tel 10 en bind het met een elastiek - dat is een decimaal. Nog 10 binden - de tweede decimaal. Er blijven 7 knopen over. Voeg nu 5 knopen toe. Voeg 3 toe aan de 7 knopen om een extra decimaal te krijgen. Nu hebben we 3 decimaal en een rest van 4 knopen. 27+5=32. Het kind ziet het. Begrijpt het. Onthoudt het voor altijd.

Je kunt een mentale kaart gebruiken: teken een rechte lijn van 0 tot 100. Ga van 27 naar rechts met 5 stappen. 28, 29, 30, 31, 32. Daarna oefen je zonder tekeningen.

Voor aftrek is het omgekeerde tellen. 32 - 5 = 27. Ga van 32 naar links met 5 stappen. 31, 30, 29, 28, 27.

Het belangrijkste is niet te haasten. Een onderwerp kan een week in beslag nemen. Beter traag, maar met begrip, dan snel met het onthouden.

De tabel van vermenigvuldiging: hoe te leren zonder tranen

De tabel van Pythagoras is het vloek van de lagere school. Maar er zijn manieren om het gemakkelijker te maken. Eerst - visualisatie. Teken een vierkant van 10 bij 10. Schrijf in elke cel het product. Het kind ziet de symmetrie. Bijvoorbeeld, 5x4 en 4x5 zijn hetzelfde, dit vermindert de hoeveelheid te onthouden met de helft.

Tweede - rijm. 'Drie op drie is negen, dat moet iedereen controleren'. 'Tweemaal twee is vier, dat weten in de hele wereld'. Je kunt je eigen rijmen bedenken.

Derde - kaarten. Op de ene kant de som '3x4', op de andere kant het antwoord 12. Het kind controleert zichzelf. Speel: wie haalt de 10 kaarten het quickest?

Vierde - liedjes. Er zijn veel liedjes met de tabel van vermenigvuldiging op YouTube. Het kind leert ritmisch.

Vijfde - objectieve telling. 3x4 is drie keer vier confetti nemen. Het kind telt het na. Smaakvol en begrijpelijk.

Belangrijk: leer niet de hele tabel op een keer, maar in blokken. Eerst op 2, dan op 3, dan op 4. Neem een pauze van een dag of twee tussen de blokken. En herhaling: meng oude voorbeelden met nieuwe.

Fracties op de lagere school: wanneer beginnen

In de eerste klas wordt er niet over fracties gesproken. Maar in de tweede en derde klas kan het begrip helft (1/2) en kwart (1/4) op een pizza of taart worden geïntroduceerd. Snijd een cirkel in twee gelijke delen - elke helft. Op vier - een kwart. Het kind begrijpt het meteen.

In de vierde klas worden fracties met verschillende noemers geïntroduceerd voor vergelijking. Opnieuw op praktijk: twee derde of drie kwart van een taart - wat is groter? Snijd cirkels met verschillende noemers en leg doorzichtig plastic erover. Met het oog zichtbaar.

Het optellen van fracties met dezelfde noemers is het optellen van stukken van dezelfde taart. 1/4 + 2/4 = 3/4. Eenvoudig. Met verschillende noemers geven de vierde klas in het vierde jaar alleen de eenvoudigste gevallen (1/2 + 1/4 = 3/4) met behulp van een tekening.

Er moet niet van een vierdeklasser worden verwacht dat hij abstract wordt afgeleid naar een gemeenschappelijke noemer. Dit zal de liefde verkwistigen.

Logische taken: hoe het denken te ontwikkelen

Wiskunde op de lagere school is niet alleen tellen, maar ook logica. Taken zoals 'op een tak zaten 3 meeuwen, er kwamen er 2 bij, dan vliegt er 1 weg. Hoeveel zijn er nog?' ontwikkelen de volgorde van acties. Beter taken met overbodige gegevens, zodat het kind leert onnodige gegevens te verwijderen. 'Er liggen 3 appels, 2 peren en 1 banaan. Nastja heeft 2 appels opgegeten. Hoeveel fruit is er nog?' Bevat overbodige informatie over peren en banaan.

Logische oefeningen met een sterretje: 'Hoeveel uiteinden heeft 3 met een halve stok?'. Of 'Er liggen 10 staven op tafel. Twee jongens nemen afwisselend 1 of 2 staven. Wie wint?'. Dit zijn strategieën.

De beste manier is schaak, dammen, sudoku voor kinderen. Niet opleggen, maar samen spelen. Een wiskundekring is ook goed, maar niet eerder dan 8 jaar.

Typische fouten van ouders en leraren

Fout nummer één: schreeuwen 'Je begrijpt het niet? Dit is toch elementair!'. Voor het kind is dit niet elementair. Zijn brein heeft nog niet de neurale verbindingen gevormd. Uw 'elementair' is het resultaat van 30 jaar praktijk.

Fout nummer twee: dwingen om veel identieke voorbeelden op te lossen. Beter 5 keer met uitleg, dan 50 automatisch. Automatisering komt later.

Fout nummer drie: vergelijken met anderen. 'Petja heeft het al gedaan, en jij niet'. Vergelijk alleen met jezelf: 'Gisteren heb je fouten gemaakt in dit, maar vandaag niet, goed gedaan'.

Fout nummer vier: fouten negeren. Een fout is geen mislukking, maar een aanwijzing waar een gat is. Bespreek de fout samen. Vraag: 'Wat denk je, waarom kwam het uit 7 in plaats van 8? Laten we opnieuw tellen'.

Fout nummer vijf: tijd drukken. 'Los dit op in 5 minuten'. Paniek doodt de denkprocessen. Geef zoveel tijd als nodig, maar niet te lang.

Fout nummer zes: wiskunde routine te maken. Er hoeft geen wiskunde te zijn na school als het kind moe is. Beter spelen in de winkel (daar moet je de wisselgeld tellen). Of fruit wegen en de hoogte van bomen vergelijken.

Games en apps voor wiskunde

Op papier: 'Zeeslag' met coördinaten (ontwikkelt het coördinatensysteem). 'Tanki' op een raster (beweging volgens vectoren). 'Wiskundig loto' - een som valt uit, je sluit het antwoord af.

Buiten: tellen van auto's, wolken, trappen. Afstanden met stappen meten. De hoogte van bomen vergelijken. Steenen wegen op zelfgemaakte weegschaal.

In de keuken: recepten - half kopje meel, een kwart theelepel zout. Porties: moet 5 gasten begroeten, en er zijn 15 koekjes - hoeveel voor elk?

Apps (zonder links): 'Wiskunde en cijfers voor kinderen', 'Rekenkaart', 'Tabel van vermenigvuldiging in spellen'. Belangrijk: matig, niet meer dan 20 minuten per dag.

Belangrijk: geen apps voor het slapengaan. Het brein moet switchen.

Wat te doen als een kind wiskundig onvermogen heeft

De ware onvermogen tot wiskunde (dyscalculie) komt voor bij 3-7 procent van de kinderen. Dit is geen luiheid, dit is een kenmerk van het brein. Symptomen: kan niet begrijpen dat 4 groter is dan 3, zelfs als je knopen toont. Verwarrt de cijfers 6 en 9, 2 en 5 constant. Kan niet tellen tot 10, zelfs als hij zijn vingers telt. Kan de tabel van vermenigvuldiging niet onthouden, ondanks lange trainingen.

Als dit je geval is - ga naar een neuropsycholoog en een kinderpsychiater. Dyscalculie kan niet worden genezen, maar kan worden gecorrigeerd. Het kind krijgt een zachte programma, mogelijk wordt het van het tweede vreemde taal afgezien. Corrigeer jezelf en hem niet. Dit is geen schuld. Dit is een diagnose.

Maar vaak is 'onvermogen' het resultaat van het schrikken of slechte onderwijs. Verander de leraar, verander de benadering, neem les van een tutor die spellen gebruikt. Het resultaat kan verbazingwekkend zijn.

Wiskunde en het leven: waarom het kind het nodig heeft

Het zal later tellen van het salaris, belastingen, kortingen in winkels. Een lening afsluiten of niet. Vergelijken van prijzen per kilogram. Begrijpen of een actie 'twee voor de prijs van één' voordelig is. Maar dat is niet het belangrijkste. Wiskunde leert structuurmatig denken. Niet in paniek voor een moeilijke taak te komen, maar het te verdelen in delen. Zoek naar patronen. Controleer jezelf. Dit zijn vaardigheden voor het leven.

Daarom moet je niet zeggen 'wiskunde is saai'. Zeg 'wiskunde is een tovenaar die de toekomst kan voorspellen'. En het kind zal geloven. En het zal het leuk vinden.

Permanent link to this publication: