Wereldse Dag van de Kus: geschiedenis, tradities en een beetje filosofie

6 juli — een datum die voor miljoenen mensen over de hele wereld meer betekent dan een gewone zomerdag. Dit is de Wereldse Dag van de Kus, een feest dat geliefden, vrienden en zelfs onbekenden verenigt in een eenvoudig, maar zo belangrijk handelen. Het vereist geen geschenken, is niet verbonden met religieuze rituelen en heeft geen politieke achtergrond. Zijn enige doel is ons eraan te herinneren dat een kus niet alleen een lippencontact is, maar de oudste taal van liefde, zachtvoeligheid en menselijke warmte.

Geboorte van de traditie: het Britse spoor

De geboorteplaats van de Wereldse Dag van de Kus wordt gerekend tot het Verenigd Koninkrijk. Het was op de kusten van het Mistige Albiön dat eind negentiende eeuw besloten werd dat een kus een feest waard was als een van de meest eerlijke uitingen van liefde. Er is echter ook een meer prosaïsche, maar niet minder grappige versie van het ontstaan van deze dag. Volgens een vastberaden geloof dat van bron naar bron verspreidt, hebben de Britse tandartsen de Dag van de Kus bedacht...

Of dit nu waar is of niet — vandaag de dag weet niemand het meer. Maar de idee was zo levendig dat de Verenigde Naties in het einde van de twintigste eeuw de Dag van de Kus officieel als een internationale feestdag hebben erkend, vastgelegd op de vaste datum van 6 juli. Sindsdien wordt World Kissing Day jaarlijks in meer dan 60 landen over de hele wereld gevierd.

Hoe men het viert: van massale küssen tot records

De tradities voor het vieren van de Wereldse Dag van de Kus zijn divers, maar ze hebben één ding gemeen: in deze dag wordt een kus niet alleen een persoonlijk gebaar, maar een publiek evenement. De belangrijkste traditie is de zogenaamde 'massale kus', waarbij veel paren tegelijkertijd op grote pleinen in steden kussen. Dit is een zowel ontroerend als indrukwekkend schouwspel: honderden mensen, verenigd door één verlangen, tonen hun liefde openlijk en zonder aarzeling.

Er zijn ook competities. Organisatoren organiseren wedstrijden om de langste kus, de mooiste kus, de meest bizarre kus, en de lijst kan oneindig doorgaan. Deze wedstrijden amuseren het publiek niet alleen, maar bieden deelnemers ook de kans om prijzen en geschenken te winnen.

In sommige landen wordt er op 6 juli zelfs speciale 'kussenzones' gecreëerd waar je onbekenden kunt kussen zonder bang te zijn veroordeeld. Dit is een soort dag van vrijheid, wanneer sociale normen voor het eenvoudige menselijke verlangen om iemand anders warmte te geven wijken.

De wetenschap van de küssen: filosofie

Een kus is een zo belangrijk fenomeen dat het sinds 1981 wordt bestudeerd door de Wereldgezondheidsorganisatie. Er bestaat zelfs een hele wetenschap over kussen — filosofie. Deze definieert een kus als een manier om menselijke emoties te demonstreren, die een breed scala aan gevoelens uitdrukt.

Filosofie klassificeert küssen op verschillende parameters. Afhankelijk van het uitgedrukte gevoel onderscheiden we liefdeskussen, vriendelijke küssen, edele kussen, verliefde küssen, luchtige kussen. Een aparte categorie is de zogenaamde 'Judas-kus' — een symbool van kwaadwilligheid en verraad. Zelfs een internet-emoji die een kus afbeeldt, is in het vizier van de filosofen gekomen, hoewel het moeilijk is om het een volledige kus te noemen.

Het voordeel van kussen: niet alleen voor de ziel, maar ook voor het lichaam

Wetenschappers en artsen zijn het erover eens: kussen is goed voor de gezondheid. Tijdens een kus wordt het endorfine — het genotshormoon — in het lichaam geproduceerd, dat ook een pijnstillend effect heeft. Bovendien is zijn invloed vergelijkbaar met een drug: het endorfine is 200 keer sterker dan morfine.

Bovendien is een kus een uitstekende training voor de gezichtsmusculatuur. Het activeert 39 gezichtsmusculen, wat een effectieve preventie van rimpels is. En het is ook een manier om calorieën te verbranden: een eenvoudige onschuldige kus verbrandt ongeveer 5 calorieën, terwijl een vurige kus tot 30 calorieën kan verbranden, wat vergelijkbaar is met een minuut snel lopen.

Samen met speeksel worden vetten, zouten en eiwitten overgebracht bij een kus, wat de immuunsysteem stimuleert. Dus een kus is niet alleen plezierig, maar ook gezond. Maar artsen waarschuwen: tijdens griepepidemieën of bij het voorkomen van infecties (bijvoorbeeld rota virus of mononucleose) is het beter om van kussen af te zien.

Wereldrecords op het gebied van kussen

De Wereldse Dag van de Kus is ook een aanleiding om de meest indrukwekkende prestaties in dit vakgebied te herinneren. Het langste officieel vastgelegde kus in het Guinness Book of Records duurde meer dan 58 uur. En in 1990 kuste de Amerikaan A.E. Wolfram uit Minnesota in 8 uur 8001 mensen. Elke van zijn küssen duurde slechts 3,6 seconden.

De bekendste kus in de geschiedenis van de film is de kus van May Irwin en John Rice in 1896 in de film die de naam droeg — 'De Kus'. En de bekendste documentaire kus is de foto van 1945 op Times Square in New York, waar een militair officier een verpleegster kust op de dag dat de Tweede Wereldoorlog eindigde. Deze foto is een symbool van vrede, overwinning en liefde.

Specifieke kenmerken van het vieren van de feestdag in verschillende landen

Hoewel de Wereldse Dag van de Kus een internationale status heeft, wordt deze niet overal even goed gevierd. In Europa en Amerika is het feest goed gevestigd en zeer populair. In Aziatische en Arabische landen is de populariteit van de datum niet zo groot vanwege lokale tradities en conservatieve opvattingen over het publieke uiting van gevoelens. In Rusland is de aandacht voor deze dag slechts enkele jaren geleden ontstaan.

In het Verenigd Koninkrijk, de geboorteplaats van het feest, wordt National Kissing Day op 22 juni gevierd, maar ook 6 juli wordt breed gevierd als een internationale datum. En in sommige landen is de Dag van de Kus gelinkt aan de Dag van Sint Valentinus — 14 februari. Echter, 6 juli blijft de belangrijkste datum waarop de hele wereld zich kan aansluiten bij dit eenvoudige, maar prachtige feest.

Waarom we kussen: het perspectief van psychologen en antropologen

Wetenschappers twisten nog steeds over waarom mensen kussen. Er is geen eenduidig antwoord. Een van de meest prachtige legendes luidt: oude mensen geloofden dat ademhaling de ziel bevat, en de verbinding van ademhalingen van kussende mensen is een soort 'huwelijk van zielen'. Antropologen voegen toe: een kus is een cultuur bepaald ritueel. We zien küssen in films, in reclame, op straten, en in een romantische situatie activeert het onbewuste stereotype. We voelen een onoverwinnelijk verlangen om te kussen, zelfs als we oorspronkelijk geen plannen hadden om dit te doen.

De oude Griekse filosoof Plato noemde een kus 'de uitwisseling tussen twee zielen'. En misschien is er meer waarheid in deze definitie dan in elk wetenschappelijk onderzoek. Een kus is een taal die geen vertaling nodig heeft, een gebaar dat iedereen begrijpt, en een actie die ons een beetje dichter bij elkaar brengt.

Conclusie

6 juli — een dag waarop we kunnen herinneren aan hoeveel een eenvoudig lippencontact betekent. Het kan zacht en vurig zijn, vriendelijk en edel, lang en kort. Maar in elk geval draagt het een lading warmte en menselijkheid. De Wereldse Dag van de Kus herinnert ons: we zijn geschapen voor liefde, en een kus is een van de meest prachtige uitingen ervan. Dus vandaag mag je niet aarzelen om diegene te kussen die je liefhebt. En misschien zelfs diegene die je voor het eerst zie — want vandaag is er een legitieme reden voor dat te doen.

Permanent link to this publication: